Будаўніцтва і эксплуатацыя Пецярбургска-Варшаўскай лініі

60-70 гг. вызначыла карэнныя змены ў працы беларускай магістралі, у тэмпах і аб'ёмах яе тэхнічнага пераўзбраення. Забеспячэнне народнай гаспадаркі і насельніцтва рэспублікі ў перавозках было немагчыма без нарошчвання вытворча тэхнічнага патэнцыялу і мадэрнізацыі тэхнічных уладкаванняў. Укараненне дасягненняў навукова- тэхнічнага прагрэсу ва ўсе часткі перавозачнага працэсу стала галоўным клопатам кожнага чыгуначніка. Гэта дазволіла нашай магістралі стаць яшчэ надзейней.Нарастальныя аб'ёмы перавозак запатрабавалі першым чынам карэннай рэканструкцыі лакаматыўнай гаспадаркі. За 1970-1980 гг. зроблены значныя крокі па рэканструкцыі лакаматыўных дэпо Баранавічы, Брэст, Мінск, Маладзечна, Магілёў, Орша, Жлобін, Гомель, Ваўкавыск, Лунінец , Віцебск, дарожна-эксплуатацыйнага прадпрыемства Ліда і Гомельскага рамонтна-механічнага заводу.

1.Агульныя звесткі. 2 -4ст.
2.Будаўніцтва і эксплуатацыя Пецярбургска-Варшаўскай лініі. 4 – 5ст.
3.Рыга-Арлоўская чыгунка. 5 – 6ст.
4.Праектаванне, будаўніцтва і эксплуатацыя чыгуначнага ўчастку Смаленск- Мінск – Брэст. 6 – 9ст.
5.Палескія чыгункі. 9 – 11ст.
6.Беларускі метад маршрутызаціі (70-е г. XX стагоддзя). 11 – 13ст.
7.Развіццё ў наш час.
Інвестыцыйны праект Беларускай чыгункі. 13 -14ст.
8.Рэсурсазберажэнне. 14 – 15ст.

9.Спіс літаратуры і крыніц. 16ст.
10.Дадатак.